Στο Mish Mash για ποτό, ένα απόγευμα

Τρίτη κι απόγευμα, ώρα 8, μόλις προχθές, στο Γκάζι, που όσο ανοίγει ο καιρός γίνεται ακόμα πιο αγαπημένο... Ίσως το πιο χαλαρό σημείο της πόλης.
Κάθομαι στον πεζόδρομο της Βουτάδων με παρέα. "Mish Mash", στον αριθμό 50.
Στο μαγαζί δεν πέφτει καρφίτσα, - όπως και σ' όλα τα υπόλοιπα γύρω. Η μουσική στο maximum της έντασης.   
Παρασύρομαι από άλλους της παρέας και παραγγέλνω κι εγώ ένα λευκό martini, πούχω να το πιω σκέτο από τα μαθητικά μου χρόνια, τότε που ακόμα το λέγαμε βερμούτ και, λευκό ή κόκκινο,  ήταν συχνά το μόνο οινοπνευματώδες στα πάρτυ της εποχής. Μου το φέρνουν με φυστίκια αράπικα, για συνοδεία και διακτινίζομαι οριστικά στα μαθητικά μου πάρτυ του '70!
Έρχεται η ώρα να φύγουμε, κοιτάω τον λογαριασμό... Martini: ευρώ 8 - ολογράφως οκτώ, σχεδόν 3.000 παλιές Ελληνικές δραχμές!
Ούτε στην Μύκονο, λέω... Πού ζουν αυτοί οι άνθρωποι, λέω, και πού ζω κι εγώ, που παρήγγειλα κάτι έτσι, στα τυφλά, χωρίς να δω τον κατάλογο. 
Ποτέ πια, λέω, και φεύγω...