Η διακοπή κυκλοφορίας του "ΕΥ ΖΗΝ"

Διαβάζω ότι κλείνει το περιοδικό "ΕΥ ΖΗΝ", έπειτα από 14 χρόνια κυκλοφορίας. Κι ο "ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ" - από την δική του, βέβαια, σκοπιά - αναφέρει  ότι η φίλη εκδότρια Άννυ Ηλιοπούλου απέδωσε το κλείσιμο στο ότι θάταν πρόκληση να κυκλοφορεί ένα τέτοιο περιοδικό σε εποχή δεινής οικονομικής κρίσης και δοκιμασίας της κοινωνίας μας.
Δεν αμφιβάλλω διόλου ότι την απόφαση αυτή έλαβε προφανώς η ιδιοκτήτρια εταιρεία, δηλαδή, οι  Εκδόσεις "ΛΥΜΠΕΡΗ", με κριτήρια καθαρά εμπορικά, κι όχι η Άννυ Ηλιοπούλου. Δικαίωμά τους να ανακρούσουν πρύμνα, αλλά δεν μπορώ κιόλας να μη σημειώσω ότι οι καπετάνιοι στις φουρτούνες φαίνονται κι ότι ο όρος "πρόκληση" έχει κάμποσα νοήματα, από τα οποία ο καθένας διαλέγει όποιο νομίζει.
Θάταν, λοιπόν, πράγματι πρόκληση το να συνεχίσει να κυκλοφορεί το "ΕΥ ΖΗΝ", πρόκληση, που θα μπορούσε, όμως, κάλλιστα να εκληφθεί θετικά από τον Όμιλο "ΛΥΜΠΕΡΗ". Θα χρειαζόταν, βέβαια, γι' αυτό να επαναπροσδιορίσει το περιεχόμενο της έκφρασης "ευ ζην" και του ομώνυμου περιοδικού, αντίστοιχα.
Θεωρώ, δηλαδή, ότι ειδικά οι εκδότες, που στον καιρό των παχειών αγελάδων πλούτισαν σχεδόν εν μιά νυκτί, καβαλώντας το κύμα του lifestyle και καθοδηγώντας μιαν ολόκληρη κοινωνία προς συγκεκριμένα πρότυπα, θα μπορούσαν τώρα - ίσως και νάχαν υποχρέωση - να εξακολουθήσουν να παίζουν τον ίδιο ρόλο, να προωθήσουν νέα πρότυπα "ευ ζην", πιο ρεαλιστικά, πιο ουσιαστικά, πιο κοντά, εν πάση περιπτώσει, στις σημερινές συνθήκες.
Νομίζω ότι τόχει ανάγκη αυτό μια κοινωνία, που βρέθηκε ξαφνικά να χάνει την γη κάτω από τα πόδια της, που είδε κεκτημένα δεκαετιών να χάνονται σαν καπνός και "αξίες" να ανατρέπονται. Κάποιος πρέπει να βοηθήσει ώστε να αντικατασταθούν ήρεμα, χαλαρά, αυτές οι "αξίες", οι συχνά πλαστές, φτιαχτές αξίες τρόπου ζωής, που δομήθηκαν και προβλήθηκαν με τέτοιαν ένταση, ώστε πολλοί να νοιώθουν ένοχοι ή λειψοί, όποτε δεν μπορούσαν να τις ακολουθήσουν ή να τις συμμερισθούν.
Κι αυτός ο κάποιος δεν είναι άλλος από τους ίδιους τους εκδότες και παράγοντες των ΜΜΕ και, εν προκειμένω, στην περίπτωση του "ΕΥ ΖΗΝ", δεν είν' άλλος από τον Όμιλο "ΛΥΜΠΕΡΗ", που στο κάτω-κάτω σχεδόν όλες του οι εκδόσεις γύρω από τον ίδιο άξονα κινούνται - και δύσκολα θα χαρακτήριζα, εγώ τουλάχιστον, το "ΕΥ ΖΗΝ" πιο προκλητικό ή πιο εκτός εποχής από το "LIFE & STYLE", π.χ.
Αντιλαμβάνομαι ότι τα διαφημιστικά έσοδα από την προβολή ενός τρόπου ζωής σε χαμηλότερα επίπεδα από τα ώς τώρα μπορεί να υπολείπονται, ότι μπορεί πιο εύκολα να κυλούσε το διαφημιστικό χρήμα από τα 5άστερα ξενοδοχεία και τα πολυτελή εστιατόρια, αλλά γιατί να μη γίνει μια προσπάθεια, πάνω σε βάση φθηνότερης έκδοσης και μειωμένων λειτουργικών εξόδων, ώστε να προβληθούν μικρότερου βεληνεκούς, αλλά άξιες προσοχής, τουριστικές επιχειρήσεις, χαριτωμένα εστιατόρια με αξιοσημείωτη κουζίνα και πιο προσιτές τιμές, κρασιά με σωστή σχέση ποιότητας - τιμής, προϊόντα, που κάνουν την ζωή μας καλύτερη, αλλά σέβονται περισσότερο τον καταναλωτή και δεν τον κοιτούν στην τσέπη μονάχα.
Οι νέες εποχές απαιτούν νέους τρόπους, νέες προσεγγίσεις κι όχι αναγκαστικά ολοκληρωτική παράδοση στον "εχθρό" και άτακτη οπισθοχώρηση. Ακριβώς επειδή ούτε να τρώμε θα πάψουμε ούτε να πηγαίνουμε διακοπές θα σταματήσουμε, τώρα περισσότερο από ποτέ χρειαζόμαστε ενημέρωση υπεύθυνη για το τι και πώς θα το κάνουμε...
"Πάμε γι' άλλα", όπως σημειώνει κι ο Αθήναιος, που δηλώνει ότι το blog του διακόπτεται με την μορφή και το concept, που ξέραμε. Ακριβώς!  Πάμε όλοι γι' άλλα, αλλά δείξτε μας μερικές άλλες διαδρομές όσοι μπορεί να τις ξέρετε!..